Slachtoffer verzekeringsbedrog reageert op Mars naar Straatsburg

Een pakkende getuigenis, die verwoordt wat jaarlijks duizenden slachtoffers van het verzekeringsbedrog in België moeten meemaken, hoe leven overleven wordt, zonder zicht op beterschap, en dit omdat de Belgische politici, rechtbanken, verzekeringen en artsen weigeren om hun verantwoordelijkheid te nemen en de Wet toe te passen.

Het zijn niet enkel jonge moeders, maar ik begrijp hoe schrijnend het wel moet zijn in die situatie als ik dat reeds allemaal ervaar terwijl ik geen kinderen heb.

Ja, zelfs zonder kinderen is het als alleenstaande, voorheen onafhankelijk, zelfstandig, graag werkend, carrièremogelijkheden, uitgebreid sociaal leven met vele hobby’s … enzovoort enzovoort niet haalbaar en zeer frustrerend.

Ik zou mijn woning die aangepast is om in nog ergere omstandigheden volledig gelijkvloers te kunnen wonen met een rolstoel, moeten opgeven omdat ik de lening niet verder kan betalen, terwijl de afbetaling niet meer is dan de huur voor een klein niet aangepast appartement. Ik zou mijn honden moeten wegdoen omdat deze niet worden aanvaard in sociale woningen en zij zijn mijn leven en hulp. Steeds weer dien je beroep te doen op een reeks mensen die een handje willen toesteken en veel dien je betaald te laten doen, in het zwart vaak, omdat officieel helemaal niet kan worden geoorloofd - nadeel is dan weer dat je dit nadien niet kan verhalen. Ik kan mijn honden in de tuin laten, maar een ander dient soms even hun toilet proper te maken als ik het weer eens niet kan.

Elke ochtend komt de verpleegkundige langs, maar ondanks hun goede bedoelingen en vriendelijke woorden, ben je veel van je waardigheid kwijt. Soms voel je schuldig omdat het vandaag weer wel gaat, maar je kan niet even bellen vandaag moet je me helpen, het lukt me weer niet. Dus het is alles of niets, dus je moet ook thuis wachten tot ze zijn geweest. Andere hulp moet dan weer wachten tot de verpleegkundige is geweest, want tja een beetje privacy wil je toch nog. Maw winkel met hulp pas dan en dan is het weer drukker of valt het moeilijker voor die mensen … Zelfs altijd geregel vergt een massa energie die je beter zou kunnen besteden.

Mijn moeder wordt ook een dag ouder en wat dan, zij doet het meeste voor mij. Mijn buurvrouw die wat tijd had en veel voor mij deed en wil doen, gaat weer voltijds aan de slag… Mijn wagen dien ik in overtreding te zetten omdat er geen parkeerplaats is in voor mij haalbare wandelafstand.

Mijn honden helpen me stappen, helpen me recht als ik weer eens val, maken me wakker als mijn ademhaling niet OK is, houden me warm als rilkoorts weer de kop opduikt, verplichten me ook om niet weg te kwijnen en waken ook over mij en het domein. Het geeft ook een gevoel van veiligheid, maar constant ander volk over de vloer maakt ze ook zenuwachtiger.

Het is niet fair dat je als persoon en zeker als alleenstaande meer dan eens slachtoffer dien te zijn/worden, keer op keer, van dat ene ongeval, omdat geld dient voor anderen en niet om te helpen, niet om je waardig te leren aanvaarden wat je is overkomen.

Het is niet fair dat de restjes moeten worden gespendeerd aan processen, vechten en diens meer omdat mensen die het makkelijk hebben alleen maar aan hun centen denken.

Het is niet fair dat vrienden en familie steeds maar weer dienen op te draaien voor niets, maar ook niets in de plaatst dan extra belasting en vermoeidheid en zorg. Deze mensen nemen het er bij, maar het is een last die zwaarder en zwaarder wordt, terwijl zij net zien dat je meer en meer achteruit gaat.

Het is niet fair dat je niet naar de kinesist kunt omdat het te duur is om de juiste behandeling voort te zetten. Het is niet fair dat je een beetje beter kunt zijn, maar dat de behandeling niet wordt erkend of terug betaald. Het is niet fair dat je je best doet en positief wil blijven en gemotiveerd er tegenover wil blijven staan, terwijl je steeds maar op je kop krijgt en niet wordt geloofd.

Het is niet fair dat het ziekenhuis waar je naartoe werd gebracht niet naar je klachten luistert en een verkeerde diagnose stelt en dat je met de hoogste waarschijnlijkheid veel beter had geweest als de juiste diagnose dadelijk werd gesteld, de juiste behandeling dadelijk kon worden in gang gezet, daar zonder meer met weg kan komen.

Het is niet fair dat je jaren dient te vechten, te vloeken, te schreeuwen tot er uiteindelijk toch één iemand luistert en een bijkomend onderzoek aantoont dat je ruggenmerg geklemd zit en dat door het feit dat het allemaal zolang heeft geduurd de beschadiging onomkeerbaar is.

Het is niet fair dat jij vecht om uit een rolstoel te geraken, er in slaagt en dan ook plots genezen wordt verklaard door een aangesteld expert die geen expertise heeft op dat vlak en die bepaalde zinnen het verslagen weert, ook van de specialisten die zij zelf aanstelde voor tegenexpertise!

Het is niet fair dat ongeacht welk letsel, een arts zomaar kan wegkomen met foute diagnose met serieuze gevolgen omdat er niet naar de klacht wordt geluisterd, dat experts gissen en hun weegschaal hanteren, dat artsen die wel een luisterend oor hebben en merken dat er meer aan de hand is worden weggewerkt …

Het is niet fair dat ondanks zoveel verklaringen van derden, deskundigen, dat er een stoornis is in het autonoom zenuwstelsel, maar dat het niet aantoonbaar is daar metingen momentopnamen zijn en ja dat kan nu eenmaal dat het eens niet goed zit. Maar dat het constant zo op en neer gaat, tja dan zal het wel een foutieve meting zijn geweest, toen …

En dat al meer dan 7 jaar nu ….

Ik moet nu in het najaar weer onder het mes, en de arts dient zijn reden min of meer aan te passen zodat het RIZIV het wel aanvaard. Nekpijn is aanvaard, maar constante ribpijnen alsof deze gebroken of gekneusd zijn niet !? Ik moet snoeien in mijn vrouwelijkheid vanwege de pijnen, maar erkenning …. ?!

Het is niet enkel het recht op verdediging dat wordt geschonden, ook deontologisch treden geneesheren hun code met de voet en worden een hand boven het hoofd gehouden door de Orde. Laat Justitie dit ook zomaar toe?

Ik kan niet mee stappen, maar stuur het naar alle personen door die ik ken.

#marsnaarstraatsburg #corruptieinjustitie #verzekeringsbedrog